Сул тэмдэглэл

"Алтан өд" гэдэг наадам сэтгүүлчдэд хаалттай байлаа гээд буруу нь ч бас юу байхав. Зохиолчдын эвлэл гэдэг нэртэй иргэний нийгмийн байгууллага байгууллагынхаа шилдэгүүдийг шалгаруулж байгаа нь нийт уншигчдад, нийт ард түмэнд ямар хамаа байна. "Алтан өд"-ийг зохиолчдын хорооны гишүүн хүн л авдаг бол шүү дээ.

Зохиолчдын эвлэл гэж байгууллага гишүүддээ л хамаатай нэр алдарын хуваарилалт хийчихээд түүнийгээ Монголын утга зохиолын шилдэг мэтээр сурталчилдаг нь донгиорол. Энд нэр алдар уг нь хамаагүй л дээ. Гэхдээ зохиолчдын хорооны ганц хийдэг ажил нь  шагнал олгох, шагналд тодорхойлох шүү дээ. Уг нь гишүүдийнхээ оюуны өмчийг хамгаалах, оюуны өмчийн эрх зүйн орчинг сайжруулахад мэргэшсэн хуулийн байгууллагатай хамтран ажиллаж, хуулийн төслийн боловсруулалтанд гар бие оролцох, эрх нь зөрчигдсөн гишүүндээ өмгөөллийн дэмжлэг үзүүлэх, гадны эрдэм шинжилгээ, судалгаа, утга зохиолын байгууллагуудтай хамтран ажиллаж, хэдхэн дарга нар аялаад байх биш гишүүдээ хөгжихөд тус дэм болох, олон улсын нэр хүндтэй зохиолчдыг урьж ирүүлж лекц, хурал тавиулдаг байх, залуучуудаа сургууль соёлд явуулдаг байх нь тэдний үндсэн ажил баймаар.

Ядаж цахим мэдээллийн эринд оршиж буй, бичгийн өвд тулгуурласан байгууллага байж интернэтэд ганц вэб хуудас босгоод аятайхан аваад явчихаж чадахгүй байгаа улсыг юу гэхэв. Тэгтэл "Соёл-яруу найргийн академи" хэмээх би андуураагүй бол хоёрхон хүний орон тоотой байгууллага  http://muzo.mn/ гээд уран зохиолын бүхэл бүтэн онлайн мэдээллийн бааз нээчихлээ шүү дээ.  Бас уран зохиол, хэл шинжлэл, Монгол судлалын http://www.greenbough.mn/ гээд дагнасан вэб сайт  байгуулагдсаных нь ард миний үеийн хоёр гуравхан залуу бий. Тэгтэл http://ayurzana.mn/ гээд хувь хүний сайт хүртэл нээгдчихэж. Энэ бүхэнтэй харьцуулвал "Монголын" гэсэн тодотголтой, өчнөөн олон гишүүнтэй, 3 давхар /4 ч билүү?/ байртай МЗЭ-ийн юу хийж суудаг нь үнэхээр бүрхэг юм даа.

Бас нэр дээр нь гардаг "Утга зохиол урлаг" гэж сонин байна. Үнэхээр дампуурсан сонин. Өөр юу хэлэхэв. Тэнд утга зохиол, урлагийн тухай олигтой мэдээлэл үзээд өгье гэсэн ч байхгүй. Хоёр жилийн өмнө нэг нээгээд хартал "Нобелийн шагналт зохиолч Пауло Коэло" гээд бүтэн нүүр юм туучихсан байсан. Би л лав Коэлог Нобелийн шагнал авсан гэж дуулаагүй. Тэгээд л сэкс зөвлөгөө, архины маазраа, зурхай, далд ертөнц, хамгийн сайндаа хуучны тулхтай улсын бэлтгэж байсан архивын материалаараа биднийгээ гялайлгана шүү дээ. Өө, өнөөх мундаг зохиолчдын чинь гар дороос гарч байгаа сонин нь, тэдний захиалж уншдаг сонин нь энэ юм уу? гэж уулга алдмаар.

Бас нэг хүн зохиолчдын хорооны номын санд суух гэж очоод олоогүй тухайгаа ярьж байсан. Мань хүн гадагш дотогш их тэнэчихсэн болохоороо зохиолчдын байгууллагын хажууд заавал номын сан байдаг гэсэн хатуу ойлголттой. Тэгтэл манай 3 давхар зохиолчдын байгууллагад номын сан битгий хэл зохиолчдынх нь шинэ уран бүтээлийн дээжтэй танилцчих ханын самбар, ядаж ном хэвлэлийн сээтэг ч байхгүй. Уг нь гишүүдийнхээ уран бүтээлийг архивлаж, каталогижуулаад уншигчдад дэглэж, номын сан маягаар үйлчилдэг байх учиртай л даа. Бүр цаашилбал зохиолчдынхоо уран бүтээлийг орчуулах, гадагш түгээхэд ч менежмэнт хийж, гадагш тархаж буй үйл явцынх нь дунд зохиогчийн эрх энээ тэрээг нь хамгаалдаг байх ...  За энэ тухай яриад нэмэргүй ч юм уу? Уг нь энэ бүхнийг хийхэд мөнгө биш, толгой л хэрэгтэй ш дээ. Олон улсын, олон нийтийн, төрийн бус байгууллагуудтай хирэндээ зууралдчихсан хүний хувьд хэлэхэд, харахад ийм л харагдаж байна даа.